Játar að hafa kosið Framsóknarflokkinn…

Framsóknarkjósandinn sem játaði en sér eftir öllu saman í dag.

1820 Skoðað

Framsóknarkjósandinn sem játaði en sér eftir öllu saman í dag.
Framsóknarkjósandinn sem játaði en sér eftir öllu saman í dag.

…en er farinn að skammast sín fyrir að hafa trúað á stefnu flokksins, aginterað fyrir því að hann fengi góða kosningu og kæmist til valda.
Biður núna vini og vandamenn afsökunar á því að hafa lofað því að Framsóknarflokkurinn mundi standa við stóru orðin.

Kristján Þorsteinsson er meðlimur í bifhjólaklúbbnum Postular á Suðurlandi og hefur játað á facebooksíðu sinni að hafa kosið Framsóknarflokkinn og hvatt vini sína og vandamenn til að kjósa flokkinn á þeim forsendum að flokkurinn mundi standa við þau loforð sem hann gaf í kosningabaráttunni á liðnu vori.  Núna sér hann eftir öllu saman og biður vini og vandamenn afsökunar á þessum dýrkeyptu mistökum sem hann gerði.

Þetta er sennilega í fyrsta sinn sem almennur borgari stígur fram og viðurkennir opinberlega að hafa kosið Framsóknarflokkinn en viðurkennir jafnframt að hann hafi gert mistök sem nú bitni á allri þjóðinni.

Skandall.is tekur ofan fyrir Kristjáni og óskar honum góðs bata af Framsóknarvírusinum með einlægri ósk um að hann smitist aldrei aftur af þessum skæða og landlæga vírus sem annars ekkert virðist bíta á.

Mættu fleiri taka Kristján sér til fyrirmyndar og biðjast afsökunar á því að hafa kosið þennan flokk.

Hér má sjá í heild sinni það sem Kristján skrifaði á Facebook síðu sína.

Loforðin og lífið
Ég er framsóknarmaður sem hafði trú á að Sigmundur Davíð myndi standa við það sem hann hefur boðað síðustu árinn um leiðréttingu húsnæðislána og lausnir til handa almenningi í landinu .
En ekki bólar á neinu og ég er farinn að skammast mín fyrir að hafa trúað á stefnu flokksins, aginterað fyrir því að hann fengi góða kosningu og kæmist til valda. Vinir og vandmenn, ég vil því biðjast afsökunar á því að hafa lofað því að flokkurinn myndi standa við stóru orðinn.
Eins og fólk veit, og er í fréttum, eru tugir eigna boðnar upp í viku hverri að kröfu banka, íbúðalánasjóðs, tryggingafélaga, sveitarfélaga og ríkis.
Ég hef velt fyrir mér hvernig stendur á því að ekki hafa verið sett bráðabirgðalög sem fresta nauðungarsölum þangað til að lausnin kemur til framkvæmda (ef það á að finna lausn).
Eins velti ég fyrir mér varðandi nauðungarsölur hverjum er það í hag, að selja eignir ofan af fólki í stað þess, að semja um málinn á þann hátt að fólk geti staðið undir greiðslum miðað við innkomu allavega í eitt skipti áður en selt er ofan af fólki. Það er gert þannig að kröfuhafar sameinast um að leysa málið. íbúðalánasjóður er í vandræðum og hefur þurft að afskrifa stórar fjárhæðir, væri ekki hagkvæmara að nota lögmenn sjóðsins í að finna heildarlausn fyrir hvern og einn, lengja í lánum og sameina skuldir þannig að það kæmu bæði inn greiðslur og vextir, ég hugsa að margir myndu sætta sig við að búa í yfirveðsettum eignum ef greiðslubyrðin væri þannig að þeir réðu við afborganir auk þess að lifa sómasamlegu lífi.
Ég hef líka verið að hugsa um launaþróun og hvers vegna er ekki hægt að greiða fólki sómasamleg laun fyrir sína vinnu í þessu landi, það er að vísu augljóst fjármagnskostnaður og arðsemiskrafa banka og lífeyrisjóða er þannig að fyrirtæki geta ekki greitt hærri laun, vegna skuldsetningar eftir hrunið. Það er því kómískt að það skuli vera bankar og lífeyrissjóðir sem halda niðri launum í landinu.
Það styttist í að ég segi skilið við Framsóknarflokkinn og alla aðra þingflokka, því hinir eru ekki að standa með því fólki sem kom þeim til valda, ég er ekki einn um þetta því mjög stór hluti fólks sem vinnur sína vinnu dag eftir dag og nær samt ekki endum saman mun mæta og mótmæla við alþingi, ég er hræddur um að þá verði búsáhalda byltingin verði barnaleikur.
Ég skora á þingmenn þjóðarinnar að fara niður úr fílabeinsturninum og ganga með fólkinu í landinu .

Svo mörg voru þau orð.

1820 Skoðað